کد خبر:842
گزارش اختصاصی | سالروز عروج شهید محمدامین زارع؛ تکاور دلاور مدافع حرم
۲ آذر، یاد و خاطره ناوبان سوم پاسدار شهید محمدامین زارع، مدافع حرم و تکاور تیپ امام سجاد(ع)، گرامی داشته میشود؛ شهیدی که با عشق به اهل بیت(س) و دفاع از حریم اسلام، مسیر زندگی خود را وقف جهاد و ایثار کرد.
به گزارش ایثارنیوز، محمدامین زارع در اردیبهشت سال ۱۳۶۴ در روستای سنان، از توابع شهرستان فسا، در خانوادهای مذهبی و اهل ایثار و فداکاری چشم به جهان گشود. پدر او، الله داد زارع، جانباز دوران دفاع مقدس بود و همین محیط باعث شد محمدامین از کودکی با ارزشهای دفاع از دین و میهن آشنا شود. دوران کودکی او با سادگی و تلاش برای یادگیری و خدمت به خانواده همراه بود و از همان سنین کم، علاقهمندی به فعالیتهای رزمی و تربیت جسمی در وجودش شکل گرفت.
آموزش و مهارتهای رزمی
محمدامین پس از گذراندن دورههای آموزشی مختلف، مهارتهای غواصی، سقوط آزاد، پاراگلایدر، پاراموتور و تکتیراندازی را فراگرفت و در رشتههای رزمی افتخاراتی کسب کرد. او همچنین تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته تربیت بدنی تکمیل کرد و با همه این تواناییها به ناوگان دریایی سپاه پیوست. محمدامین، با عشق به میهن، بارها برای حراست از مرزهای آبی خلیج فارس تا دل ناوهای جنگی دشمن پیش رفت و شجاعت و توانمندی خود را در خدمت ملت ایران به نمایش گذاشت.
دعوت الهی و دفاع از حرم
در آبان ماه سال ۱۳۹۴، محمدامین زارع به دعوت دفاع از حرم حضرت زینب(س) لبیک گفت و داوطلبانه راهی سوریه شد تا در صف مجاهدان و مدافعان حریم اهل بیت(س) با تکفیریها مقابله کند. در جریان حضورش در مناطق حلب و خان طومان، بر اثر مواجهه با سلاحهای شیمیایی دشمن مجروح شد و پس از تحمل ماهها رنج و درمان، سرانجام در دوم آذرماه ۱۳۹۵ به شهادت رسید و به جمع همرزمان شهید خود پیوست.
شهادت و مزار
پیکر پاک شهید محمدامین زارع در شهرستان فسا به خاک سپرده شد و یاد و نام او همچنان در دلها زنده است. این شهید مدافع حرم با جانفشانی و صبر خود نمادی از عشق به اهل بیت(س) و ایثار در راه اسلام شد.
وصیتنامه شهید
شهید محمدامین زارع در بخشی از وصیتنامه خود، نوشته است: «همیشه با خود میگفتم کاش من هم در هشت سال دفاع مقدس شرکت میکردم و همیشه افسوس میخوردم. زمانی که متوجه جبهه اسلام در لبنان، سوریه، فلسطین و عراق شدم، از خداوند خواستم تا من هم در این جبهه حضور پیدا کنم و همیشه در ذهنم آرزوی شهادت را میپروراندم.»





